વરસાદી આળસની એક ગઝલ ....
છે આજે આભ ઘેરાયું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
ખીલ્યું છે આજ ચોમાસું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
નથી કંઈ આપવું બહાનું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
ક્યાં રોજે થાય છે આવું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
પડ્યો રહેવા દો થોડી વાર, કે કહેતા નહીં કોઈ,
મને આળસ મરડવાનું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
કહી દઉં બૉસ ને આજે, નથી બીમાર હું કિંતુ,
નહીં હું કામ પર આવું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
મને બારીમાં બેસીને, વરસતો મેઘ જોવો છે,
મળે ક્યાં આવું નજરાણું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
મને મદમસ્ત મોસમને, છે આજે માણવી દિલથી,
કરે છે મન પલળવાનું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
મને દો એક પ્યાલી ચા, અને કાગળ, કલમ, ખડિયો,
ગઝલ સુંદર લખી કાઢું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
જો હું એળે જવા દઉં ને, જો ન તન-મનથી ભીંજાઉં,
તો એને લાગશે માઠું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
મને દેખાય છે ખાબોચિયાંમાં એક તરતી નાવ,
જો, આવ્યું આંખમાં આંસુ, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
કોઈ વાદળ ભૂલું ભટક્યું મળે રસ્તે, તો પાઠવજો,
હું મારું આપું સરનામું, ઘરે રહેવું છે મારે, બસ!
~ દેવાંગ પરીખ 'રસિક'
